Dat was wat Sneeuwwitje riep op die mooie zomerse dag.
De zoveelste buurtvergadering was ondertussen al weer een paar dagen voorbij. De buurtbewoners hadden nog eens de koppen bij elkaar gestoken om er voor te zorgen dat alles vlot kon verlopen.
Sneeuwwitje en de dwergen lagen op de loer tijdens de vergadering, ze wilden niet dat iedereen hen kon zien, ze zijn toch nog steeds een beetje wantrouwig tegenover de mensen.
Daarom hadden ze dus een 'worklunch' gepland.
"Ik vind toch dat er te weinig keuze is in het menu" grommelde Grumpy," ik had graag balletjes in tomatensaus gehad."
"Ach jij met je gezeur altijd" zei Doc, " het gaat toch niet over een frituur of een haute cuisine bedoening. Als de mensen maar lekker gegeten hebben"
"En als het maar wat opbrengt" lachte Giechel.
"Ha...ha....ha....ha...Tsjiiiiieeeeeh. " Dat is beniesd, dus de waarheid, zei Niezel.
"Jongens, het komt er gewoon op neer om toch nog zoveel mogelijk kaarten te verkopen. Dus en avant, als je borden leeg zijn, de baan op. Wie het meest verkoopt krijgt een zoentje!"
Dat moesten de dwergen zich geen twee keer laten zeggen, voor Sneeuwwitjes woorden koud
waren was er al geen dwerg meer te zien.
